O nauce

Nauka. To dzięki niej potrafimy dzisiaj wyjaśnić, dlaczego oddychamy, dlaczego rośliny są zielone i jak to możliwe, że wieje wiatr. Przez tysiące lat ludzie dążyli do tego, aby jak najwięcej wiedzieć o świecie, o tym, jak działa i jaką funkcję pełnimy my w jego strukturze. Człowiek, jako pierwszy organizm cechujący się wysoką inteligencją, postanowił zgłębić tajniki miejsca, w którym żyje. Nauka bowiem rozwija się ciągle, bez przerwy i raczej niemożliwe jest, aby kiedyś cała wiedza wszechświata została zgłębiona. Nauka rozwija się za pomocą tzw. metody naukowej lub metod naukowych. Dzięki wielu badaniom i hipotezom poszerzamy swoją wiedzę na temat interesujących nas rzeczy.

Nauko­wiec jest niczym mi­moza, gdy sam po­pełni błąd, i niczym ryczący lew, gdy od­kry­je błąd zro­biony przez ko­goś innego. 

Podział nauk nie jest jednak rzeczą tak oczywistą, jaką może się na początku wydawać. Tradycyjny podział nauk został stworzony przez Arystotelesa. Uczony ten podzielił całą wiedzę ze względu na cel, któremu ma służyć.

Systematyka tradycyjna dzieli nauki na:

• v  nauki formalne:

o   nauki ścisłe, czyli matematykę, logikę, statystykę

• v  nauki realne:

o   nauki przyrodnicze, czyli nauki zajmujące się badaniem otaczającego nas świata, takie jak fizyka, chemia, biologia, nauki o Ziemi

o   nauki inżynieryjne

o   nauki humanistyczne, czyli nauki zajmujące się człowiekiem i jego wytworami kulturowo-duchowymi

o   nauki społeczno-ekonomiczne, czyli nauki zajmujące się społeczeństwem i jego organizacją, takie jak ekonomia, historia, pedagogika, psychologia

Podział nauk w Polsce:

• v  nauki społeczne
• v  nauki biologiczne
• v  nauki matematyczne, fizyczne i chemiczne
• v  nauki techniczne
• v  nauki rolnicze, leśne i weterynaryjne
• v  nauki medyczne
• v  nauki o Ziemi i nauki górnicze

Szerze­nie niewie­dzy o wszechświecie mu­si być także nauko­wo opracowane. 

Nauka była, jest i będzie. Ludzie zawsze będą dociekali, badali jak działa wszechświat i nic tego nie zmieni. Świat odkrywa przed nami kolejne tajemnice, sprawiając, że tak naprawdę ciągle odkrywamy coś nowego, a nasze życie staje się o wiele ciekawsze :)

O edukacji

Edukacja jest chyba jedną z najważniejszych rzeczy w naszym życiu. To dzięki niej się rozwijamy, kształcimy i zdobywamy wiedzę o świecie, w którym żyjemy. Samo słowo edukacja pochodzi z łaciny i oznacza tyle, co wychowanie, kształcenie. Edukacja jest to więc proces nauki, zdobywania wiedzy i umiejętności, tych bardziej potrzebnych, jak i mniej , pozwalających nam na funkcjonowanie w otaczającej nas rzeczywistości. Już jako małe dzieci zaczynamy się kształcić. Uczymy się chodzić, mówić, następnie czytać, liczyć i tak dalej. Nasz mózg uczy się nowych rzeczy, koduje nowo zdobytą wiedzę i pozwala nam na korzystanie z niej w danych okolicznościach. Niewielu z nas wie, że edukujemy się całe życie, nie tylko w szkole czy na studiach, ale tak naprawdę nauka jest procesem ciągłym, nieodłączną częścią naszej egzystencji.  Gdyby nie ona, nie korzystalibyśmy dzisiaj z komputerów, komórek, tabletów i innych urządzeń, bez których obecnie nie wyobrażamy sobie naszego życia. Gdyby nie ona, dalej mieszkalibyśmy w jaskiniach i nie umielibyśmy ani pisać, ani czytać. Tak naprawdę nie umielibyśmy nic.

Edukacja jest tym, co pozostaje wówczas, gdy to, co wyuczone, zostało zapomniane.

 Dlaczego więc dla większości dzisiejszego społeczeństwa chodzenie do szkoły kojarzy się jedynie z bólami brzucha, niechcianymi lekcjami i złymi ocenami? Przecież zdobywanie wiedzy to proces fascynujący, pozwalający na poszerzanie naszych horyzontów i umiejętności. Ktoś przecież powie: Ale ja nie mam dobrych ocen, nie umiem się uczyć. Prawda jest jednak taka, że każdy z nas potrafi się uczyć. Musimy tylko chcieć i być otwarci na nową wiedzę. Istotne jest jedynie odpowiednie podejście.  A  czy oceny naprawdę są aż takie ważne? Przecież w szkole nie o chodzi tylko o zdobywanie jak najlepszych ocen, tylko o sam rozwój i fakt, że dzięki nauce dowiadujemy się czegoś nowego i że nie stoimy w miejscu.  Wielu z nas o tym zapomina przez pryzmat nieodpowiedniego nauczyciela, który niszczy w nas chęć uczenia się,  lub wymagających rodziców, którzy nieraz przesadzają i próbują zrobić ze swojego dziecka Einsteina, ale myślę, że warto też pamiętać o tym, że jest to nasze życie i że uczymy się dla siebie, nie dla innych. Ważne jest, aby samemu dążyć do realizacji postawionych sobie celów i spełniania swoich własnych marzeń J

O blogu

Ultrascience jest tworem tak dziwnym, jak jego autor. Nazwa jego oznacza tyle, co Ultranauka i nawiązuje do tego, co mnie fascynuje i sprawia mi radość, czyli zdobywanie wiedzy, poszerzanie swoich horyzontów, a także rozwój swoich pasji i zainteresowań, które sprawiają, że moje życie staje się ciekawsze. Od zawsze fascynowało mnie zdobywanie wiedzy, sam proces nauki i świadomość, że dzięki niej mogę wiedzieć więcej o świecie. Postanowiłem stworzyć bloga, w którym zawarłbym kilka swoich przemyśleń na temat właśnie nauki, ale i na temat codziennego życia, jakie prowadzę.

 Jeśli wasza światłość, wie­dza, nauka, mądrość pro­wadzi do uczynków dob­rych, wówczas pochodzi z miłości. Jeśli jest użyta na mnożenie zła, nie jest ani światłością, ani nauką, ani prawdą, ani miłością. 

 Posty, które będę publikował na tym blogu, będą m.in. o:

• muzyce
• nauce
• literaturze
• moich hobby
• ludziach, o których chciałbym opowiedzieć
• zwyczajnym życiu nastolatka i przemyśleniach na jego temat.

To tylko kilka z tematów, które będę poruszał na Ultrascience. Sam nie wiem dokładnie, jak to wszystko się potoczy i jakie rzeczy do opisania przyjdą mi jeszcze do głowy. Mam nadzieję, że to wszystko przyjdzie z czasem.

Jeśli będziecie mieli jakieś pomysły i propozycje na to, co mógłbym jeszcze umieszczać na blogu, śmiało piszcie w komentarzach :)

O mnie

Cześć. Nazywam się Marcin, mam 14 lat. Mieszkam w małym miasteczku na wschodzie Polski i jestem uczniem gimnazjum. Interesuję się muzyką, szczególnie rockową, alternatywną oraz R'n'B, a także szeroko pojętą nauką. W wolnych chwilach, od czasu do czasu, piszę krótkie opowiadania bądź wiersze, próbując dać ujście mojej artystycznej stronie duszy. Jestem typem indywidualisty i romantyka, co czasami komplikuje mi życie i relacje z ludźmi. Nie lubię, gdy ktoś narzuca mi swoje zdanie. Potrafię być bardzo uparty, jeśli chodzi o dążenie do celu.  Posiadam również bardzo duże poczucie humoru, o czym doskonale wiedzą osoby, które mnie znają.

Sztu­ka zaw­sze, nieus­tannie zaj­mu­je się dwiema spra­wami: wie­cznie roz­myśla o śmier­ci i dzięki te­mu wie­cznie tworzy życie.

Lubię wszystko, co związane jest z kreacją i tworzeniem. Jak byłem mały, moim marzeniem było zostać rysownikiem. Potrafiłem rysować całymi dniami i nocami. Sprawiało mi to wielką radość. Nie było to jednak moje powołanie. Pasję do pisania odkryłem w sobie w piątej klasie szkoły podstawowej. Po kilku udanych wypracowaniach i wygranej w Olimpiadzie Polonistycznej zapragnąłem zostać sławnym i wybitnym pisarzem, znanym i podziwianym na całym świecie. Od tamtej pory piszę swoje autorskie opowiadania oraz krótkie liryki, jednak głównie do szuflady.

Tyl­ko w mil­cze­niu słowo, tyl­ko w ciem­ności światło, tyl­ko w umiera­niu życie: na pus­tym niebie jas­ny jest lot sokoła.

 Co lubię:

• v  czekoladę (a najbardziej tą gorzką)
• v  fastfoody
• v  kawę
• v  wiosnę
• v  literaturę
• v  muzykę (w szczególności rockową, R’n’B, sadcore)
• v  styl vintage
• v  modę
• v  dramaty
• v  róże
• v  soboty
• v  naukę (najbardziej nauki humanistyczne i przyrodnicze)
• v  pisanie
• v  śpiewanie po amatorsku, gdy nikt nie patrzy;)
• v  lody czekoladowe
• v  języki obce
• v  Tumblra
• v  Lanę!
• v  mleko ( i wszystko co z nim związane!)
• v  Pretty Little Liars
• v  Supernatural
• v  deszcz
• v  cynamon
• v  wanilię
• v  świeczki zapachowe!
• v  duże miasta
• v  zapach pizzy
• v  zapach ciasta
• v  gry forumowe
• v  szarlotkę
• v  wodę
• v  orzechy

Czego nie lubię:

• v  jazdy samochodem
• v  w-fu
• v  piłki nożnej
• v  warzyw
• v  upałów
• v  zwierząt domowych (wiem, jestem okrutny)
• v  polskich piosenek
• v  disco polo
• v  spania do południa
• v  zapachu skoszonej trawy
• v  mięsa
• v  dresów
• v  herbaty
• v  basenów
• v  kiedy ktoś mi przeszkadza
• v  lekcji religii w szkole
• v  niszczenia książek
• v  polityki
• v  parasolek
• v  eleganckich ubrań
• v  biegania
• v  wystąpień publicznych
• v  fałszywych ludzi
• v  nudy i rutyny

To tyle, jeśli chodzi o wstęp. Dziękuję za uwagę tych, którzy przeczytali tego posta. Mam nadzieję, że pozwolił on Wam choć trochę czegoś się o mnie dowiedzieć. Wszystkich zainteresowanych zapraszam na Ultrascience :)